بــــــانــــــــــوی فـــــــــروردیــــــــن

سلام.اين شعر توسط من در تاريخ ۱۳۸۲.۱۲.۱۸ ساعت ۴:۱۵  بامداد سروده شده.

ترانه های من

ترانه های معصومانه ام را برای تو نيز سر دادم

و تو با سکوتی آرامش بخش به تک تک آنها

به نخستين و آخرينشان

به زيباترين و زشت ترينشان

به مانسته يک شاعر

به مانسته يک قناری،

گوش فرا دادی

و آه فسوس که کنون

حسرت هر کلمه را با دردی جانکاه پذيرايم

حسرت آن کلمات را

حسرت آن اعتماد را

حسرت آن اطمينان کودکانه را ،

و اين زمزمه ملامت گر لحظه ای رهايم نميکند که:

ای کاش آن نغمه ها را

در سکوت سنگين اعماق وجودم

برای هميشه نابود ميساختم

چرا که تنها شاعری ديگر شاعر را می فهمد....

م.ث

بامداد

۱۳۸۲.۱۲.۱۸

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه ٩ اردیبهشت ۱۳۸۳ساعت ۱:۳۱ ‎ق.ظ توسط بانوی فروردین نظرات () |

Design By : Mihantheme