بــــــانــــــــــوی فـــــــــروردیــــــــن

امروز چند بار ميخواستم پست بدم نشد.اما الان ديگه اين کارو انجام ميدم.نتيجه انتخابات تقريبا معلوم شد.منو بگو چقدر خوشبين بودم.در ايران ۷۰ ميليون نفری من فقط ۴.۰۰۰.۰۰۰  همفکر دارم. يه اقليت کوچيک که اکثرا دانشجو و نخبه و فرهنگی و دلسوز اين کشورن...اصلا از اول هم اشتباه کردم.مگه اينجا غربه؟مگه اينجا آمريکاست؟مگه اينجا اروپاست؟نه نيست.آقايون و خانومایی هم که ادعای روشنفکريشون دنيا رو برداشته و رای ندادن! نتيجه کارشون رو ملاحظه بفرمايند!

نه ! ما هنوز الفبای دموکراسی رو هم نميدونيم.خوب حق داريم.هيچ وقت اونو تمرين نکرديم.ما خيلی چيزا رو نميدنيم.که وقتی تيم فوتبالمون می بره (اونم يه تيم درجه ۳-۴ آسيايی رو!) مثل از خود بی خود شده های بی تجربه و به قولی جواد! يه حرکاتی نشون می ديم که بهتره نگم!شادی خوبه اما مثل انسان!انقدر از دست ديگران حرص می خورم آخر يه بلايی سرم مياد .اسکار وايلد محبوبم ميگه:"زمانی که می بينم اکثر مردم با حرفها و نظرات من موافقند به صحت عقايدم مشکوک می شوم."

همين جملات کوتاه وايلد که منو شيفته خودش کرده.اما الان سرم درد می کنه.چه بد موقعی هم درد می کنه!

دختر پاشو برو سر درسات که دو تا امتحان آخرت رو بيست بشی.و اينو يادت باشه روح تو برای سياست  هزار وجهی خيلی پاک و حساسه...

نوشته شده در شنبه ٢۸ خرداد ۱۳۸٤ساعت ٩:۱۳ ‎ب.ظ توسط بانوی فروردین نظرات () |

Design By : Mihantheme